Белавежскія зубры
(64 словы)
В. Вольскі
Трашчыць галлё. З шумам і фырканнем прадзіраецца з непраходнага гушчару нешта вялікае і дужае. Хістаюцца маладыя бярозкі. Пад напорам цяжкага цела нікне да зямлі густы падлесак. Гэта ідзе зубр.
Лясны волат выходзіць на вялікую паляну і спыняецца.
Увесь ён аброс густой кучаравай шэрсцю. Яго вялікая галава з чорнай барадой і шырокія мускулістыя грудзі здзіўляюць сваёй веліччу і магутнасцю. Высокі карак гарбом узвышаецца над спіною.